คำเทศนา - การจัดการกับความผิดหวัง

บทนำ: ปลายปีพาเราหันกลับมามองชีวิตอีกครั้ง

ในสัปดาห์สุดท้ายของปี หลายคนหันกลับมามองตลอด 12 เดือนที่ผ่านมา บางเหตุการณ์ทำให้เรายิ้มได้ด้วยความชื่นชมยินดี ขณะที่บางเหตุการณ์กลับทำให้เรายิ้มไม่ออก เต็มไปด้วยความเครียด ความกังวล ความท้อใจ และความหมดหวัง การเดินกับพระเจ้าในโลกความจริงไม่ใช่เส้นทางที่ราบเรียบเสมอไป แต่เป็นการเดินทางที่ต้องอาศัยความเชื่อและความวางใจ ควบคู่กับความสามารถในการจัดการกับความผิดหวัง บทความนี้จะพาเราเรียนรู้ว่า พระคัมภีร์สอนเราอย่างไรเกี่ยวกับความหวัง ความเชื่อ และการไม่ยอมให้ความผิดหวังทำลายการเดินกับพระเจ้า

ความผูกพันและการเดินร่วมกันในพระกาย

ตลอดปีที่ผ่านมา พี่น้องได้ร่วมทุกข์ร่วมสุข แบกภาระซึ่งกันและกัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเงิน การทำอาหาร การรับใช้ การไปรับไปส่ง หรือการทำงานเบื้องหลังต่าง ๆ งานของพระเจ้าไม่อาจเดินหน้าต่อไปได้ หากไม่มีการมีส่วนร่วมจากทุกคน

แม้ว่าไม่มีใครสมบูรณ์แบบ บางครั้งเราดี บางครั้งเราไม่ดี บางครั้งเราโอเค บางครั้งเราก็ไม่โอเค แต่สิ่งสำคัญคือ เราไม่ได้ตั้งใจทำร้ายกันและกัน เราตั้งใจเสริมสร้างกันและกัน และเดินไปกับพระเจ้า เพื่อให้พระองค์ได้รับพระเกียรติผ่านชีวิตของเรา

เมื่อชีวิตเต็มไปด้วยการตัดสินใจ

ไม่ว่าเราจะทำอะไรหรือกำลังตัดสินใจเรื่องใด ขอให้พระเจ้านำเราและให้เรามีสติปัญญาที่มาจากพระเจ้าในการดำเนินชีวิต อย่าให้ความท้อใจหรือความหมดหวังทำให้เราสรุปว่าพระเจ้าไม่ได้อยู่กับเราหรือคิดว่าชีวิตนี้ไปต่อไม่ได้

การเดินกับพระเจ้า สิ่งที่สำคัญที่สุดมีอยู่สองเรื่องคือ

• ความเชื่อ
• ความวางใจ

สองสิ่งนี้เป็นรากฐานของชีวิตคริสเตียน

ความหมายของความเชื่อและความหวังตามพระคัมภีร์

เมื่อพูดถึงความเชื่อ หลายคนจะนึกถึงพระธรรมฮีบรู บทที่ 11 ข้อ 1 ซึ่งกล่าวว่า

“ความเชื่อคือความแน่ใจในสิ่งที่เราหวังไว้ เป็นความมั่นใจว่าสิ่งที่ยังไม่เห็นนั้นมีจริง”

พระคัมภีร์ตอนนี้ช่วยให้เราเข้าใจว่า

• ความหวัง คือจุดเริ่มต้นของความเชื่อ
• ความเชื่อ คือการเอื้อมมือไปหยิบความหวังให้กลายเป็นความจริง

เราหวังจะมีรถ หวังให้ลูกเรียนดี หวังมีบ้าน หวังให้ธุรกิจไปได้ดี หวังให้มีเงินเก็บหลังเกษียณ หวังให้พระเจ้ารักษาโรค เมื่อมีความหวัง เราจึงเริ่มลงมือทำ เปลี่ยนแปลงชีวิต ละทิ้งบาป และตัดสินใจเดินกับพระเจ้ามากขึ้น

ปัญหาที่แท้จริง: เมื่อความหวังไม่เป็นจริง

ปัญหาของชีวิตคริสเตียนไม่ใช่การมีความหวัง แต่คือ เมื่อเราไม่ได้สิ่งที่เราหวัง ความผิดหวังทำให้เจ็บ และความเจ็บนั้นทำให้หลายคนไม่กล้าหวังต่อ ไม่กล้าอธิษฐาน ไม่กล้าขออีก เพราะกลัวจะเจ็บซ้ำ

ความผิดหวังจึงกลายเป็นศัตรูของความเชื่อ เพราะเมื่อเราหมดความหวัง ความเชื่อก็ค่อย ๆ หายไป

พระคัมภีร์ไม่ได้สอนให้เราหวังต่ำ

หลายคนเลือกปกป้องตัวเองด้วยการ “หวังให้น้อยลง” เพื่อจะได้ไม่เจ็บ แต่พระคัมภีร์ไม่เคยสอนให้เราหวังต่ำหรือหวังน้อย พระคัมภีร์สอนให้เราคาดหวังสูง คาดหวังมากที่สุดในทุกเรื่องของชีวิต

แม้ต้องผิดหวังถึงร้อยครั้ง แต่หากมีเพียงหนึ่งครั้งที่สมหวัง ก็ยังคุ้มค่ากับความเจ็บที่ผ่านมาทั้งหมด

ความหวังที่ไม่ทำให้ผิดหวัง (โรม 5:5)

เปาโลกล่าวไว้ในโรม บทที่ 5 ข้อ 5 ว่า

“ความหวังใจมิได้ทำให้เกิดความเสียใจ เพราะเหตุว่าความรักของพระเจ้าได้หลั่งไหลเข้าสู่จิตใจของเรา”

ข้อนี้ไม่ได้หมายความว่า เมื่อเราหวังในพระเจ้า เราจะได้ทุกอย่าง แต่หมายความว่า

• เราจะ ไม่ผิดหวังในพระเจ้า
• เราจะไม่เสียใจที่เลือกเดินกับพระองค์

แม้ชีวิตแต่งงาน ธุรกิจ การงานหรือการเรียน จะไม่ราบรื่นเสมอ แต่เมื่อมองย้อนกลับไป เราจะไม่เสียใจที่มีพระเจ้าเดินเคียงข้าง

ทำไมความผิดหวังจึงเกิดขึ้น

ความผิดหวังเกิดจากหลายสาเหตุ เช่น

• การตั้งความหวังเกินจริง
• การคาดหวังให้ผู้อื่นทำในสิ่งที่เราเองไม่เคยทำ
• การคาดหวังให้พระเจ้าทำทุกอย่าง โดยเราไม่เปลี่ยนแปลงชีวิต
• การไม่เข้าใจวิธีการทำงานของความหวัง

ความหวังเป็นสิ่งที่ดี แต่เมื่อชีวิตไม่สอดคล้องกับความหวัง หรือไม่สอดคล้องกับน้ำพระทัยของพระเจ้า ความผิดหวังก็เกิดขึ้น

สองสิ่งที่ต้องเรียนรู้ตลอดชีวิต

พระคัมภีร์หนุนใจให้เราเรียนรู้สองเรื่องนี้ควบคู่กัน

• ตั้งความหวังต่อไปเรื่อย ๆ ตั้งให้ใหญ่ ตั้งให้ไกล ตั้งให้มาก
• เรียนรู้ที่จะเอาชนะความผิดหวัง

หากเราเติบโตในสองด้านนี้ เราจะไม่หยุดหวัง และความเชื่อจะไม่หยุดเติบโต

ตัวอย่างจากชีวิตจริง: พระเจ้าทรงเตรียมสิ่งที่ดีที่สุด

จากประสบการณ์ชีวิตจริง หลายครั้งที่สิ่งที่เราหวังไม่ได้เกิดขึ้น ไม่ได้หมายความว่าพระเจ้าจะไม่ให้สิ่งที่ดีที่สุด บางครั้งสิ่งที่เราขออาจไม่เหมาะกับเราในระยะยาว แต่พระเจ้าทรงเห็นภาพรวมทั้งหมด

ความผิดหวังหลายครั้งกลายเป็นประตูไปสู่พระพรที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม

ตัวอย่างจากพระคัมภีร์: กษัตริย์ดาวิด (2 ซามูเอล 12)

เหตุการณ์ใน 2 ซามูเอล บทที่ 12 แสดงให้เห็นการจัดการกับความหวังและความผิดหวังอย่างชัดเจน ดาวิดทำบาปร้ายแรง ลูกชายที่เกิดจากบัทเชบาป่วยหนัก ดาวิดอดอาหารและอธิษฐานถึง 7 วัน ด้วยความหวังว่าพระเจ้าอาจทรงเมตตา แต่สุดท้ายเด็กก็เสียชีวิต

บทเรียนที่ 1: ดาวิดไม่เคยหมดหวัง

แม้รู้ว่าตนเองไม่สมบูรณ์ แต่ดาวิดยังคงหวังในพระเมตตาของพระเจ้า นี่เตือนใจเราว่า ต่อให้เรารู้สึกแย่เพียงใด พระเจ้ายังทรงมีเมตตาเสมอ

บทเรียนที่ 2: ดาวิดยอมรับความเป็นจริง

เมื่อความจริงปรากฏ ดาวิดยอมรับโดยไม่โทษตัวเองเกินไป และไม่ปฏิเสธสิ่งที่เกิดขึ้น การยอมรับความจริงอย่างถูกต้อง คือจุดเริ่มต้นของการฟื้นฟู

บทเรียนที่ 3: ดาวิดลุกขึ้นจากความผิดหวัง

ดาวิดลุกขึ้น อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า และเข้าไปนมัสการพระเจ้าก่อนสิ่งอื่นใด เขาเริ่มต้นใหม่กับพระเจ้า แล้วจึงดูแลชีวิต ครอบครัวและอนาคตต่อไป

พระเจ้าทรงให้สิ่งที่ดีกว่าเสมอ

ท้ายที่สุดดาวิดได้รับซาโลมอนและพระคัมภีร์บอกว่าพระเจ้าทรงรักซาโลมอน สิ่งที่สูญเสียไปพระเจ้าทรงสามารถให้กลับคืน และให้มากกว่าเดิม

มุมมองนิรันดร์ของชีวิตคริสเตียน

ชีวิตในโลกนี้เป็นเพียงชั่วคราวแต่เรามีบ้านนิรันดร์กับพระเจ้า อย่าให้ความผิดหวังในโลกนี้ทำให้เรามองไม่เห็นพระคุณของพระเจ้า เพราะบ่อยครั้งพระพรซ่อนอยู่ในสิ่งที่เราไม่เข้าใจในวันนี้

บทสรุป: ปิดปีด้วยความหวัง และก้าวต่อไปด้วยความเชื่อ

ขอให้ปีนี้เป็นปีที่เราเรียนรู้จัดการกับความผิดหวังได้ดีขึ้น และกล้าตั้งความหวังตามพระคัมภีร์ อย่ากลัวความเจ็บ แต่จงกลัวการไม่หวังตามน้ำพระทัยพระเจ้า

ปิดปีนี้ด้วยการขอบคุณพระเจ้า และก้าวเข้าสู่ปีใหม่ด้วยหัวใจที่กล้าเชื่อ กล้าหวัง และวางใจในพระองค์

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

1. ความหวังกับความเชื่อต่างกันอย่างไร

ความหวังคือจุดเริ่มต้น ความเชื่อคือการลงมือเดินตามความหวังนั้น

2. ทำไมการหวังมากจึงทำให้เจ็บ

เพราะความหวังเกี่ยวข้องกับความรักและการลงทุนทางใจ

3. พระคัมภีร์สอนให้หวังต่ำหรือไม่

ไม่ พระคัมภีร์สอนให้หวังสูงและหวังอย่างกล้าหาญ

4. ความผิดหวังหมายความว่าพระเจ้าไม่รักเราหรือไม่

ไม่ ความผิดหวังไม่ได้แปลว่าพระเจ้าทรงละทิ้งเรา

5. เราจะลุกจากความผิดหวังได้อย่างไร

เริ่มต้นใหม่กับพระเจ้า ยอมรับความจริง และเดินต่อไปด้วยความเชื่อ

6. พระเจ้าจะให้สิ่งที่เราขอทุกครั้งหรือไม่

ไม่เสมอ แต่พระเจ้าทรงให้สิ่งที่ดีที่สุดเสมอ

Call to Action

หากบทความนี้หนุนใจคุณ แบ่งปันให้ผู้อื่น และใช้เวลาทบทวนปีที่ผ่านมา พร้อมตั้งความหวังใหม่กับพระเจ้าในปีถัดไปด้วยหัวใจที่ไม่กลัวความผิดหวัง แต่เต็มไปด้วยความเชื่อและความวางใจ